• Ken je ‘Over de streep’ nog? Het tv- programma waarin middelbare scholieren deelnamen aan een Challenge Day en waarin ze elkaar echt leren zien en waarderen. Dat kon ik nooit met droge ogen kijken. De laatste jaren heb ik zelf een paar trainingen meegemaakt van de Nederlandse trainers van deze methode, Rich en Yvonne. Die maakten zo ongelofelijk veel indruk op me, dat ik heel graag als vrijwilliger een keer zo’n dag voor scholieren wilde meemaken. Een paar weken geleden mocht ik voor het eerst meedraaien. En niet alleen ik, want blijkbaar heb ik afgelopen jaren meer mensen aangestoken met mijn enthousiasme; het werd een soort kleine reünie.

    Nou moet je er wel wat voor over hebben om op zo’n dag vrijwilliger te kunnen zijn. Om kwart over vijf uit bed bijvoorbeeld. Nu is dat op zich niet zo’n probleem, maar ik moet dan wel iemand van mijn zorgteam zo gek krijgen om er zelf nog eerder uit te komen en mij te helpen. Dat lukte. Aaron, die zelf heel graag bij die dag had willen zijn, wilde graag op deze manier bijdragen.

    ‘Doe normaal’Challenge Day Jaap Bressers

    Voldoende volwassen vrijwilligers op zo’n dag is heel belangrijk, want je wilt elk kind de begeleiding geven die het verdient. Meteen bij binnenkomst werd ons dan ook uitvoerig verteld hoe blij ze waren met onze komst. Dan wil je met nog meer plezier aan de slag voor de kinderen. Zij kregen net zo’n warme ontvangst: de leerlingen kwamen binnen via een haag van volwassen vrijwilligers die hen toejuichten. Je weet dat je het goed doet als de kinderen je aankijken met een blik van ‘Alsjeblieft, doe normaal’.

    Les 1 bij aanvang was: “laat alle gedachtes varen over hoe de dag moet zijn”. Kwam een scholier bijvoorbeeld binnen met een capuchon op en alleen maar gefocust op zijn telefoon, dan werd daar niets van gezegd. Op een heel speelse manier werden ‘groepjes’ door elkaar te gehaald en werd er veiligheid gecreëerd. Mooi om te zien hoe over alles is nagedacht, en hoe ze zelfs de meest dwarse leerlingen meekregen.

    ‘Als je me echt zou kennen, dan…’

    Als vrijwilligers kregen we allemaal een klein groepje onder onze hoede. Het enige wat wij hoefden te doen was iedereen twee volle minuten aandacht geven. Het was aan de jongeren om die wel of niet helemaal in te vullen. Allemaal deelden ze iets wat ze nog nooit eerder hadden verteld als antwoord op de vraag: ‘als je me echt zou kennen, dan…’ Iedereen liet zich zien in al zijn kwetsbaarheid en kracht.

    Daarna gingen we letterlijk over de streep, scholieren én vrijwilligers. Vanaf de ene kant van de zaal ging je naar de andere kant als je iets had meegemaakt. En wist je: ik ben niet de enige met deze ervaring; ik sta niet alleen. Dat geeft een enorm gevoel van verbondenheid en vertrouwen. We eindigde de dag door elkaar complimenten te geven en dat zorgde ervoor dat iedereen met een goed gevoel naar huis ging. En als er daarna nog iets nodig was dan kwam op de zorgcoördinator binnen 24 uur in actie, leerlingen konden daar terecht voor alles wat er is losgemaakt.

    Shit op je pad

    Toen ik aan het eind van de dag – opvallend fit – thuis kwam, heb ik eerst Evelien en Bram een dikke knuffel gegeven. Daarna heb ik ons pap en mam gebeld om te zeggen dat ik van ze hou en dat ik heel erg waardeer wat ze voor me gedaan hebben. Mijn schooljeugd voelde niet zo tof, met pesten en het moeten vinden van mijn plek, maar ik had wel een liefdevol thuis. Niet vanzelfsprekend, zo had ik die dag weer gezien. Ik voelde me dankbaar dat mijn ouders, vrienden en familie dichtbij wonen en er gewoon nog zijn. Ik heb best wat shit meegemaakt, maar gelukkig dus ook een heleboel niet.

    Rijkdom

    Bij mijn ouders kwamen er ook allerlei dingen los. Allebei spraken ze uit dat ze trots op me zijn. Is dat niet waar we allemaal naar hunkeren? Wat deze dag vrijwilligerswerk me gegeven heeft is van onschatbare waarde. Als ik kijk naar mijn leven, dan stroomt het. We zijn super toffe dingen aan het doen, iets moois in de wereld aan het zetten en daardoor voel ik vrijheid. Bijvoorbeeld om een optreden niet aan te nemen, vanwege Challenge Day. Ik heb me nog nooit zo rijk gevoeld.

    Dus toen ik een dag later bij de ambulancezorg was voor een voorbespreking, kon ik het niet laten. Ik vertelde over de Challenge Day, over delen vanuit kwetsbaarheid en in veiligheid: ‘Ook iets voor jullie?’

    Afgekeurd? Nee, waardevol!
  • 4 Reacties

    Dat zou voor iedereen heel goed zijn, op elke werkplek!

    Reageer

    Zeker weten Dorien! :-)

    Reageer

    Mooi geschreven en wat gaaf om te lezen hoe je deze dag ervaren hebt Jaap en ook hoe het je erna verging. Het was heel fijn om je erbij te hebben!!

    Reageer

    Dank je wel Anuschka, wat fijn om te horen! Ik vond het ook heel gaaf en mooi!! :D

    Reageer